Πότε κατάλαβες ότι είσαι πολύ καλύτερος από τον μέσο άνθρωπο στο να κινείσαι γρήγορα στα βουνά;

Δεν είμαι καλύτερος από άλλους ανθρώπους. Τα βουνά είναι το σπίτι μου, αισθάνομαι καλύτερα σε ένα βουνό παρά σε μία πόλη. Ζω, γεννήθηκα και μεγάλωσα σε ένα καταφύγιο στα Πυρηναία σε υψόμετρο 2000μ και κάθε βδομάδα με τους γονείς μου σκαρφαλώναμε ή κάναμε σκι. Μετά το σχολείο δεν βλέπαμε τηλεόραση ή αράζαμε στο σπίτι παρά με την αδερφή μου βγαίναμε και παίζαμε στο δάσος και στο βουνό.

Πως έγινες τόσο γρήγορος; Υπάρχει κάτι διαφορετικό στην φυσιολογία σου σε σχέση με τους «κοινούς θνητούς»;

Όχι, μπορεί να υπάρχουν κάποιες μικρές διαφορές στα γονίδια, αλλά το σημαντικότερο είναι η εξάσκηση, η καθημερινή τριβή. Έχω ξοδέψει χρόνια και χρόνια στα βουνά έτσι ώστε το σώμα μου να ξέρει να κινηθεί και να τρέξει εκεί με περισσή άνεση. Σίγουρα με την ειδικευμένη προπόνηση έχω ανεβάσει το VO2Max σε 92 ml/kg/min αλλά το σημαντικότερο πιστεύω είναι η καθημερινότητα και η εξάσκηση στο βουνό.

Όλον αυτόν τον καιρό καταρρίπτεις τα ρεκόρ ταχύτητας το ένα πίσω από το άλλο σε διάφορες διαδρομές και αγώνες. Είναι αυτό ένα κίνητρο για σένα;

Η κατάρριψη ενός ρεκόρ δεν αποτελεί κίνητρο. Θέλω να κινούμαι γρήγορα στο βουνό, χωρίς βοήθεια, χωρίς υποστήριξη. Απλά εγώ και το βουνό, να εξερευνώ τις δυνατότητες και αντοχές μου, να εξασκώ το αρχέγονο ένστικτο επιβίωσης, χωρίς την τεχνολογική υπεροχή των ημερών. Δεν μου λέει κάτι το να σπάσω ένα ρεκόρ και να έχω ένα σωρό ανθρώπους να μου δίνουν νερό, φαγητό ή οποιαδήποτε είδους βοήθεια στην διάρκεια ενός αγώνα. Αν θέλω να πιω νερό θα πιώ από το ποτάμι, θα φάω από αυτά που θα έχω μαζί μου…

Μπορείς και προλαβαίνεις να θαυμάσεις τα τοπία από τα οποία περνάς με τόση ταχύτητα;

Σίγουρα τρέχω γρήγορα, αλλά η τεχνική που έχω εξασκήσει όλα αυτά τα χρόνια μου επιτρέπει να μην έχω συνέχεια το κεφάλι κάτω αλλά να θαυμάζω την φύση γύρω μου. Πολλές φορές θα σταματήσω σε μια κορυφή να θαυμάσω την θέα ή σε μία λίμνη να μαγευτώ από την ησυχία και ομορφιά της.

Έχασες έναν καλό φίλο και δάσκαλο στο Mont-Blanc αυτό το καλοκαίρι και ήσουν και εσύ εκεί. Δεν αναρωτήθηκες σχετικά με τα ρίσκα που παίρνεις;

Εκείνη ειδικά την ημέρα δεν είχαμε πάρει το παραμικρό ρίσκο. Υπάρχουν μέρες που παίρνεις τόσα ρίσκα μέχρι βλακείας και τίποτα δεν συμβαίνει. Ο Messner έχει πει ότι τα βουνά δεν είναι δίκαια ή άδικα, απλά επικίνδυνα. Είναι αλήθεια... Το ξέρουμε ότι είναι επικίνδυνα και ότι μπορεί να χάσουμε τις ζωές μας εκεί. Δεν σταματάμε όμως για αυτόν τον λόγο γιατί η ζωή για μένα σημαίνει να ζεις τα όνειρά σου. Όσο περισσότερες άσχημες εμπειρίες έχεις, τόσο περισσότερο ανασφαλής αισθάνεσαι προσέχοντας αντίστοιχα και περισσότερο κάθε φορά που βγαίνεις εκεί έξω.

Εκτός από δρομέας είσαι επίσης και πρωταθλητής του ορειβατικού σκι. Δεν σου λείπει το σκι όταν τρέχεις ή σκαρφαλώνεις;

Κάνω έξι μήνες σκι και έξι μήνες τρέξιμο. Στο τέλος του καλοκαιριού μου λείπει το σκι και θέλω χιόνι και κρύο. Στον αντίποδα, στο τέλος του χειμώνα μου λείπει το τρέξιμο. Η τέλεια ισορροπία. Αισθάνομαι ευτυχισμένος στο βουνό, ότι και αν κάνω…

Τι προπονητική συμβουλή έχεις να δώσεις σε κάποιον που θέλει να γίνει σαν και εσένα;

ην προσπαθείτε να γίνετε σαν κάποιον άλλον. Απλά παραμείνετε ο εαυτός σας. Ο καθένας είναι διαφορετικός. Δεν υπάρχουν μυστικά, μόνο σκληρή δουλειά. Βγείτε έξω όχι μόνο όταν έχει ήλιο, αλλά και όταν βρέχει ή χιονίζει ή είστε κουρασμένοι…και μάθετε το σώμα σας. Ακούστε το και θα σας ακούσει και αυτό.

Τι συμβουλή δίνεις για να είναι κάποιος σε πνευματική ισορροπία σε μεγάλους πολύωρους αγώνες;

Iο μυαλό είναι ο δυνατότερος μυς τους σώματός μας. Σε μεγάλους αγώνες το σημαντικό είναι βάζετε μικρούς στόχους: «Σε μία ώρα θα φτάσω στον επόμενο σταθμό, στην επόμενη κορυφή» Μην σκέφτεστε το τέλος…

Νομίζεις ότι το Sky Running θα εξαπλωθεί και στις ΗΠΑ όπως στην Ευρώπη;

Στις ΗΠΑ είναι πολύ διαφορετικά τα πράγματα. Ο κόσμος ασχολείται περισσότερο με το trail running, τρέξιμο σε ήπια μονοπάτια ή χωματόδρομους χωρίς μεγάλες υψομετρικές διαφορές ή τεχνικά τερέν. Στην Ευρώπη skyrunning σημαίνει πόλη-κορυφή βουνού-πόλη στην μέγιστη δυνατή ταχύτητα και στην μίνιμουμ δυνατή απόσταση. Πολύ πιο τεχνικοί αγώνες. Ενώ στην Αμερική υπάρχουν βουνά για αντίστοιχους αγώνες η φιλοσοφία είναι πολύ διαφορετική.

Γιατί δεν έτρεξες το The North Face Ultra Trail du Mont Blanc πάλι; Ειδικά από την στιγμή που βρίσκεσαι στο Chamonix;

Μου αρέσει το κλίμα του αγώνα αλλά για φέτος δεν είχα κάποιο κίνητρο να τρέξω. Όταν έχεις εξαντλήσει τα περιθώρια βελτίωσης σε έναν αγώνα κοιτάς και βάζεις νέους στόχους…

Τι κάνεις για να χαλαρώσεις;

Αφήνω τον υπολογιστή και το τηλέφωνό μου και βγαίνω στο βουνό. Όχι για προπόνηση, αλλά για να περπατήσω, να σκαρφαλώσω, να κοιμηθώ εκεί….Να τα αφήσω όλα πίσω μου…

Πηγή: adventureblog.nationalgeographic.com
Φωτό: Suunto