Το διπλό κρεβάτι είναι γεμάτο με πράγματα. Ρούχα, αθλητικά και μη, κάλτσες, παπούτσια, παγούρια, τρόφιμα, σκόνες, ισοτονικά. Σε πρώτη φάση πρέπει όλα τα παραπάνω να χωρέσουν σε μία βαλίτσα. Εύκολο! Σε δεύτερη φάση όμως... θα πρέπει να χωρέσουν σε ένα αθλητικό σακίδιο multi-stage 20 λίτρων. Εδώ τα πράγματα είναι... δυσκολότερα. Προφανώς έχω μια πολύ προβληματισμένη έκφραση στο πρόσωπό μου γιατί ο μικρός μας γιος αισθάνεται την ανάγκη να με βοηθήσει. “Ξέρεις μαμά” μου λέει με σιγουριά “όλες οι μαμάδες πάντα κουβαλάνε πολλά. Εσύ είσαι η μόνη που ξέρω που προσπαθεί να κουβαλήσει λίγα. Μπράβο μαμά!”.

Ο Αύγουστος φέτος ήταν περίεργος. Με τη διαφορά στη θερμοκρασία να παίζει στους 20 βαθμούς πάνω-κάτω, πήγαμε από τον καύσωνα στον φθινοπωρινό καιρό σε λίγες μόνο μέρες. Είμαι σίγουρη ότι κανέναν μας δεν ενοχλεί να προπονείται (ή να τρέχει αγώνες) με σχετική δροσιά.  Το ανάποδο όμως μάλλον δεν ισχύει. Οι προπονήσεις κατά τη διάρκεια ενός καύσωνα δεν είναι εύκολες. Ειδικά όταν κουβαλάς ένα σακίδιο περίπου επτά κιλών στην πλάτη. Ήλιος, ζέστη, καυτός αέρας. Αλλά όπως οι περισσότεροι από εσάς, ούτε κι εγώ σταμάτησα τις προπονήσεις. Δεν υπάρχει κάποιος μεγάλος αγώνας που θα τρέξω τις επόμενες μέρες. Στις 25 Σεπτεμβρίου όμως, ο καύσωνας θα με περιμένει στην εκκίνηση.