Λεζπουρίδης Θεοχάρης

Λεζπουρίδης Θεοχάρης

The mountains are strange places. They are so hard to conquer yet they give joy to everyone being there. It’s true! During my last trips outside Greece I can’t help but notice it more and more! Either you hike, run or scramble over these rocky giants there is no chance to feel like you lost your time without a reason. It may seem pointless to waste half a day to reach a summit but it’s not. On the contrary, being in the mountains worth every single minute and a lot of us already know it. In the end none of us is disappointed, no long faces, just bright smiles and happy people! Sadly, our daily routines prevent us from visiting those iconic places and most of the times we end up looking for a really good reason to start a new trip.

Τα βουνά είναι παράξενα μέρη. Παρόλο που είναι τόσο δύσκολο να τα κατακτήσεις δεν σταματούν να προκαλούν χαρά σε όλους όσους βρίσκονται εκεί. Αλήθεια! Στα τελευταία μου ταξίδια, εκτός Ελλάδας, το παρατηρώ ολοένα και περισσότερο! Είτε πεζοπορείς, τρέχεις ή κάνεις αναρρίχηση, σε αυτούς τους πέτρινους γίγαντες, δεν υπάρχει περίπτωση να αισθανθείς ποτέ πως σπατάλησες το χρόνο σου δίχως λόγο. Μπορεί να μοιάζει ανούσιο να ξοδέψεις μισή μέρα για να φτάσεις μια κορυφή αλλά δεν είναι έτσι στην πραγματικότητα. Αντιθέτως, κάθε λεπτό που περνάς στα βουνά αξίζει και αυτό είναι κάτι που το γνωρίζουν αρκετοί από εμάς. Έτσι, όταν ο ήλιος δύει, κανένας δεν είναι απογοητευμένος και στεναχωρημένος και τριγύρω βλέπεις μονάχα χαμόγελα και χαρούμενους ανθρώπους! Δυστυχώς, η καθημερινότητα μας εμποδίζει να επισκεπτόμαστε συχνά αυτά τα μέρη και τις περισσότερες φορές χρειαζόμαστε έναν πάρα πολύ καλό λόγο για να ξεκινήσουμε ένα ταξίδι.

If you’re an ultra-trail runner and you accidentally hear the initials “U” “T”, before you hear anything else, your mind forms the rest of them, “M” “B”. U.T.M.B stands for… Well, you all know what it stands for! But what you don’t know is that from October 2019 and on UTMB will have a very strong competitor in the world of ultra-trail races. Its name is Ultra Trails Lake Tahoe or UTLT for short.

 

 Αν σας γοητεύει ο κόσμος των υπεραποστάσεων βουνού τότε μόλις ακούσετε τα αρχικά “U” “T”, πριν ακούσετε οτιδήποτε άλλο, το μυαλό σας θα σχηματίσει τη συνέχεια “M” “B”. Τα αρχικά U.T.M.B σημαίνουν... Όλοι ξέρετε τι σημαίνουν, ας μην κοροϊδευόμαστε! Παρόλα αυτά, είμαι βέβαιος ότι δεν γνωρίζετε πως από τον Οκτώβριο του 2019 κι έπειτα ο UTMB θα αποκτήσει έναν πολύ ισχυρό αντίπαλο στον κόσμο των αγώνων στις υπεραποστάσεις. Και το όνομα αυτού Ultra Trails Lake Tahoe ή UTLT για συντομία.

Είχατε ποτέ την αίσθηση, φεύγοντας από κάποιο κατάστημα, πως έχετε πάρει κάτι που παρότι σας άρεσε, δε γνωρίζετε πού θα το χρησιμοποιήσετε; Πολλές φορές, ε; Λοιπόν, κι εγώ το ίδιο! Δε μπορούσα να σταματήσω ν’αναρωτιέμαι γιατί έκανα αυτήν την επιλογή. Ποτέ ως τώρα δεν είχα τέτοιο παπούτσι! Πώς μου καρφώθηκε τελικά να το πάρω; Για να καταλάβετε τον προβληματισμό μου σκεφτείτε ότι οδηγούσατε σε ολόκληρη τη ζωή σας ένα μικρό, τρίθυρο, GTI αυτοκίνητο και ξαφνικά βγαίνετε από την αντιπροσωπεία αυτοκινήτων με ένα Hummer H1 σαν εκείνα που χρησιμοποιεί ο στρατός. Τεράστιο, ογκώδες, πιο βαρύ μα από την άλλη άνετο, με πιο παιχνιδιάρικα χρώματα και περισσότερο κύρος! Όχι, δε μιλάω ακόμη για τα Hummer H1 αλλά για τα νέα Altra Olympus 3.0!

Όταν κάτι ανταποκρίνεται σ’αυτά που προσδοκείς δε μπορείς παρά να είσαι ευτυχισμένος! Κι όταν αυτό συμβαίνει δε μπορείς παρά να θέλεις να ζήσεις και πάλι την ίδια εμπειρία! Κάπου στα μέσα του περασμένου Οκτώβρη βρέθηκα για πρώτη φορά στην οροσειρά Βροντούς στις Σέρρες και στο μοναδικό δάσος του Λαϊλιά. Ήδη από τότε, στο μικρό περίπατο που είχαμε κάνει με τον Καραμέτσο Χρήστο, τεχνικό διευθυντή και έναν από τους δύο διοργανωτές του αγώνα, είχα εκφράσει την ανυπομονησία μου να τρέξω στα μονοπάτια του Lailias Mountain Running. Έπλαθα διαρκώς στη φαντασία μου εικόνες για τα μέρη που θα διέσχιζα και λαχταρούσα τη συγκεκριμένη Κυριακή του Μάη λες κι εκείνη τη μέρα θα πραγματοποιούταν κάποιος κρυφός μου πόθος!

Φεύγοντας από Θεσσαλονίκη, το πρωινό της Κυριακής, φρόντισα να τοποθετήσω μέσα στο σάκο με τα πράγματά μου και τη μικρή, μαύρη ατζέντα που με οδήγησε ως εδώ. Ήμουν πεπεισμένος ότι θα έβρισκα τον ιδιοκτήτη της, θα την παρέδιδα κι αυτός θα μ’ ευγνωμονούσε για την καλή μου πράξη, μνημονεύοντας τ’ όνομά μου για αρκετό καιρό! Η μόνη δυσκολία μου, φυσικά, ήταν πως δε γνώριζα κανένα στοιχείο της ταυτότητάς του. Βέβαια, αυτό λίγη σημασία είχε εκείνη τη στιγμή αφού σε λίγες ώρες ξεκινούσε ο Orliakas Race και ήμουν συγκεντρωμένος στον αγώνα.

12th of April, 23:00, Advendure Athens.

Troupis Dimitris was sitting in front of his computer screen, inside his office, drinking his espresso coffee and posting articles about trail running. He was doing the night shift and everything looked like it was going to be another boring night. Normally, he and Takis Tsogkarakis should have been in Croatia, by now, trying to spy on Alen Paliska, race director of the 100 Miles of Istria race, in order to relocate advendure’s missing field agent, Theoharis, and establish back communication with him. However, a recorded conversation in a USB memory stick, before a few weeks, changed that plan! Their supervisor, Ioanna Drakatou, asked for the help of Nikos “Zero Lactic” Rhodopoulos. Nikos is a trail veteran who survived many-many wars! He is forged by lactic acid and has got battle scars everywhere so that’s how he earned the nickname “Zero Lactic”. It is said that, once, he managed to turn back time by running a 100 mile course continuously back and forth so that the organizers of that race had enough time to go to the finish line and give him his trophy! And now he was assigned with a far more critical mission, rescuing Theoharis Lezpouridis. None other was aware of that covert operation except than Dimitris Troupis, Takis Tsogkarakis, Ioanna Drakatou and the Boss!

12 Απριλίου, 23:00, Αρχηγείο Advendure, Αθήνα.

Ο Δημήτρης Τρουπής βρισκόταν στο γραφείο του, μπροστά από την οθόνη του υπολογιστή του, πίνοντας τον εσπρέσσο καφέ του και ανεβάζοντας άρθρα για το ορεινό τρέξιμο στο διαδίκτυο. Ήταν η σειρά του να κάνει τη βραδινή βάρδια και όλα έδειχναν πως θα ήταν άλλη μια βαρετή νύχτα. Κανονικά, αυτός και ο Τάκης Τσογκαράκης θα έπρεπε να βρίσκονται στην Κροατία αυτή την στιγμή, με σκοπό να κατασκοπεύσουν τον Alen Paliska, τεχνικό διευθυντή του αγώνα 100 Miles of Istria, ώστε να εντοπίσουν τον αγνοούμενο πράκτορά τους, Θεοχάρη, και να αποκαταστήσουν την επικοινωνία μαζί του. Παρόλα αυτά, μια ηχογραφημένη συνομιλία, από ένα USB στικ, πριν από μερικές εβδομάδες τους άλλαξε τα σχέδια! Η προϊστάμενή τους, Ιωάννα Δρακάτου, ζήτησε τη βοήθεια του Νίκου “Μηδέν Γαλακτικό” Ροδόπουλου. Ο Νίκος είναι ένας βετεράνος του είδους που επέζησε από πολλούς-πολλούς πολέμους. Έχει σφυρηλατηθεί με γαλακτικό οξύ και έχει πλήθος ουλές από μάχες επάνω του. Κάπως έτσι κέρδισε και το παρατσούκλι “Μηδέν Γαλακτικό”. Λέγεται πως μια φορά κατάφερε να γυρίσει πίσω το χρόνο, τρέχοντας μια διαδρομή 100 μιλίων μπρος-πίσω ώστε να δώσει τη δυνατότητα στους διοργανωτές του αγώνα να προλάβουν να πάνε στον τερματισμό για να του δώσουν το τρόπαιό του! Και τώρα του είχαν αναθέσει μια άκρως σημαντική αποστολή, τη διάσωση του Θεοχάρη Λεζπουρίδη. Κανένας άλλος δε γνώριζε γι’αυτήν την απόρρητη επιχείρηση πέρα από τους Δημήτρη Τρουπή, Τάκη Τσογκαράκη, Ιωάννα Δρακάτου και το Αφεντικό!

Πριν καιρό διαβάσατε, εδώ στο Advendure, για έναν ορεινό άγωνα τρεξίματος στις Σέρρες που μας άφησε ν’ ανυπομονούμε για τη διεξαγωγή του! Ποιος, άλλωστε, θα διαφωνούσε μαζί μας για την ομορφιά του Λαϊλιά; Μια γρήγορη ματιά, σε φωτογραφίες που υπάρχουν στο διαδίκτυο, αρκεί για να ερωτευθείς το συγκεκριμένο μέρος, πόσο μάλλον όταν το έχεις επισκεφθεί και από κοντά! Η οροσειρά της Βροντούς κρύβει ένα πανέμορφο στολίδι μέσα της κι αυτό δεν είναι άλλο από το δάσος του Λαϊλιά! Οι Σερραίοι έχουν κάθε δικαίωμα να καυχιούνται για το συγκεκριμένο τόπο αφού είναι προικισμένος με ιδιαίτερο φυσικό κάλλος! Φυσικά, εμείς βρήκαμε τον άνθρωπο, που με βεβαιότητα μπορούμε να πούμε, ότι καυχιέται περισσότερο απ’ όλους για το Λαϊλιά! Ωστόσο, το παράδοξο είναι πως δεν είναι Σερραίος! Τον βρήκαμε, λοιπόν, και σας τον παρουσιάζουμε και καμία σημασία δεν έχει η καταγωγή του. Αυτό που, πράγματι, έχει σημασία είναι η αγάπη του για το βουνό γενικότερα και ειδικότερα για την οροσειρά της Βροντούς και το πανέμορφο δάσος από οξιές του Λαϊλιά. Φίλοι και φίλες του Advendure, με χαρά φιλοξενούμε στη σημερινή συνέντευξή μας τον Χρήστο Καραμέτσο, τεχνικό διευθυντή και έναν από τους δύο διοργανωτές του Lailias Mountain Running!

Σελίδα 1 από 11

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Latest Tweets

@CappadociaUltra @ultratrailwtour 2019 results https://t.co/Hxd7V6t1lZ https://t.co/7MQ0p2Phi5
RT @CappadociaUltra: Congratulations to the finishers of 2019 Salomon Cappadocia Ultra Trail that run along the hills and valleys of Cappad…
Το Σαββατοκύριακο που άλλαξε τα δεδομένα στο αγώνισμα του μαραθωνίου δρόμου, ένα άρθρο - ανάλυση του Ιωάννη Δαγκόγλ… https://t.co/2uloNxeib5
Follow Advendure on Twitter

Post Gallery

Στο Limone έκλεισε η Skyrunning σεζον - Ruy Ueda & Sheila Aviles οι νικητές της φετινής Migu Run Skyrunner World Series

Πολλές ελληνικές συμμετοχές και αξιόλογες επιδόσεις στο Salomon Cappadocia Ultra Trail 2019!

X-Ultra Tihio Race, 10ος Rodopi Ultra Trail 100 miles: Ο νέος είναι ωραίος, ο παλιός όμως είναι αλλιώς!

Το Σαββατοκύριακο που άλλαξε τα δεδομένα στο αγώνισμα του μαραθωνίου δρόμου!

Γράφτηκε ιστορία με το 1:59:40 του Eliud Kipchoge στην Βιέννη!

INEOS 1:59 challenge: Θα καταφέρει ο Eliud Kipchoge να σπάσει το φράγμα  των 2 ωρών στο μαραθώνιο;

Κανόνες καλής συμπεριφοράς ...

ATR 2019, Άνδρος, ανεμογεννήτριες, αναρρίχηση και σχέδια για το μέλλον - Μια συζήτηση με την Αριάνα Μασέλου!

Μποτάκια πεζοπορίας SCARPA - SALEWA